جرایم مطبوعاتی درآلمان

آنچه مطابق قانون مطبوعات آلمان جرم مطبوعاتی ازآن نام برده می شود مشمول بندهای زیر است:

1)      قصور و اهمال در وظایف و عدم نظارت کافی بر مطالب از سوی  مدیر مسئول نشریات ادواری و عدم جلوگیری از درج مطالبی که مجازات آور است (ماده 19)

2)      نشریه دارای محتوای مجرمانه باشد وعدم رعایت تذکرات ماده 8 قانون مطبوعات هامبورگ (ماده 20)

(ماده 8 به موضوع ضرورت و الزام درج و نام نشانی مدیر مسئول، چاپخانه، ناشر، مؤلف و ... بر روی آثار چاپی اشاره دارد.)

3)      ذکر اسامی افراد و یا انتشار تصاویر قربانیان و مجرمین در گزارش های خبری موبوط به حوادث ناگوار، مجازات مجرمان، گزارش جنایات وانعکاس آن ها (ماده 8 مجموعه قوانین مطبوعاتی)

حتی در بخش پایانی این ماده به صراحت اشاره شده که: با احساسات نمی توان اطلاع رسانی دقیق کرد!

4)      ذکر اسامی بستگان مجرمان و یا کسانی که هیچ گونه ارتباطی با جرایم ندارند.

5)      ذکر اسامی و چاپ تصاویر نوجوانان بزهکار که منجر به لطمه خوردن به شغل، زندگی و هویت آنان شود. (دستورالعمل 1-8)

6)      انتشار نام و تصاویر گروههای اپوزیسیون، به گونه ای که خطراتی برای آنها و خانواده هایشان به همراه داشته باشد.(دستورالعمل 5-8)

7)      ذکر اسامی و چاپ تصاویر کارمندان دولت و وکلای ادارات به گونه ای که بین جرم اتفاق افتاده و اداره مربوطه رابطه ای وجود نداشته باشد! (دستورالعمل 1-8)

8)      انتشار جزئیات مراسم سالگردو جشن های افرادی که نمی خواهند در انتشار عمومی ظاهر شوند (دستورالعمل 6-8)

9)      انتشار ادعاهای بی پایه و اساس ]افترا[ و اتهام های بی جا و به ویژه هتک آبروی افراد (ماده9)

10) آسیب رساندن به احساسات مذهبی و اخلاقی گروهها و افراد

11) اقدام به میانجی گری خود سرانه ما بین پلیس و مجرمان و مصاحبه با مرتکبان جرم و جنایات (دستوالعمل 2-11)

12) توجیه کردن یا تفسیر اعمال مجرمانه وانتشار غیر عقلایی خاطرات جنایتکاران (دستورالعمل 5-11)

13) بدون خطر جلوه دادن استفاده از مواد مخدر (دستوالعمل 6-11)

14) لطمه واردکردن به حیثیت افراد به خاطر جنسیت و یا وابستگی نژادی، قومی، مذهبی،اجتماعی و یا ارتباط با گروههای ملی (ماده 12)

15) در مورد روش های کیفری وحقوقی یک متهم قبل از اثبات جرم نباید به عنوان مجرم معرفی گردد. (ماده 13)

16) چاپ تصاویر نامناسب جنجالی در گزارش های پزشکی به گونه ای که سبب ایجاد ترس و یا امیدواری نزد خواننده شود. (ماده 14)

توقیف دائمی و یا لغو امتیاز نشریه، درآلمان ، به ندرت اتفاق می افتد. ضمن آنکه مجازات مرتکبین این جرایم نیز، جریمه‌های مادی وحداکثر یک سال حبس و توقیف 6 ماهه نشریه (در شدیدترین وضعیت) می باشد.    

جرایم مطبوعاتی در ایران

جرایم مطبوعاتی، اصطلاحاً به جرایمی اطلاق می گردد، که به وسیله مطبوعات ارتکاب شوند، مطابق ماده 34 قانون مطبوعات، به این دسته از جرایم در محاکم عمومی دادگستری و با حضور هیأت منصفه، رسیدگی خواهد شد.

جرایم مطبوعات را کلاً می توان به نه دسته طبقه بندی کرد:

دسته اول:

 توهین و افترا و هتک حرمت از اشخاص(ماده 23قانون مطبوعات)

مطابق ماده 30 قانون مطبوعات: «انتشار هر نوع مطلب مشتمل بر تهمت یا افترا یا فحش و الفاظ رکیک یا نسبت به اشخاص ممنوع است، مدیر مسئول جهت مجازات به محاکم قضایی معرفی می گردد.»

ماده 140 قانون تعزیرات در این خصوص مقرر می دارد: «هر کس به وسیله اوراق چاپی یا خطی یا انتشار آنها یا به وسیله درج در روزنامه و جراید یا نطق در مجامع به کسی امری را صریحاً نسبت دهد،که مطابق قانون آن امر جرم محسوب می شود، نسبت دهنده مفتری خواهد بود مشروط بر این که نتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید. مجازات مفتری جز در مواردی که حد تعیین شده، تا 74 ضربه شلاق است.»

دسته دوم:

اهانت به دین مبین اسلام ومقدسات آن- مطابق ماده 26 قانون مطبوعات «هرکس به وسیله مطبوعات به دین مبین اسلام ومقدسات آن اهانت کند، در صورتی که به ارتداد منجر شود حکم ارتداد در حق وی صادر و اجرا و اگر به ارتداد نینجامد، طبق نظر حاکم شرع بر اساس قانون تعزیرات با وی رفتار خواهد شد.»

دسته سوم:

 اهانت به رهبر یا شورای رهبری یا مراجع مسلم تقلید

 مطابق ماده 27 قانون مطبوعات: «هرگاه در نشریه ای به رهبر یا شورای رهبری جمهوری اسلامی ایران و یا مراجع مسلم تقلید اهانت شود، پروانه آن نشریه لغو و مدیر مسئول و نویسنده مطلب به محاکم صالحه معرفی و مجازات خواهند شد.»

دسته چهارم:

 افشای اسرار

در افشای اسرار محرمانه، چند حالت قابل پیش بینی است:

الف- افشای اسناد و نقشه ها و دستورهای محرمانه نظامی- مطابق ماده24 قانون مطبوعات

ب- انتشار مذاکرات غیرعلنی مجلس شورای اسلامی- مطابق قانون 29 قانون مطبوعات

ج- انتشار مذاکرات غیرعلنی محاکم دادگستری یا تحقیقات مراجع اطلاعاتی و قضایی- مطابق ماده 29 قانون مطبوعات

دسته پنجم:

 تهدید

 مطابق ماده 31 قانون مطبوعات: «انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک حرمت شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

دسته ششم:

 انتشار عکس و تصویر و مطالب خلاف عفت عمومی( ماده 28 قانون مطبوعات)

دسته هفتم:

 تشویق مردم به ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی یا سیاست خارجی کشور( ماده 25 قانون مطبوعات)

دسته هشتم:

 انتشار نشریه بدون اخذ پروانه (ماده 32 قانون مطبوعات)

دسته نهم:

 تقلید از علامت یا نام نشریه ای دیگر( طبق ماده 33 قانون مطبوعات  )